Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Het lampje begint stilaan weer te branden (burn-out #)

Het was hier stil ...heel stil. Ik weet het.  En hoe is het nu met jou, hoor ik je denken. 
Wel ik kan nu zeggen al beter, nog niet helemaal, maar ik ben op goede weg.
Toen ik net thuis viel met mijn burn-out was dat zeer confronterend, ik kon het maar moeilijk aanvaarden dat dat mij moest overkomen, ik had het gevoel dat ik iedereen in de steek liet en dat ik maar snel terug aan de slag moest.

Nu bijna 6 maanden later weet ik wel beter.  Maanden therapie bleken nodig maar vooral verhelderend om tot het punt te komen dat ik eindelijk kon zeggen: " ik heb een burn-out en het is ok". Ik liet niet anderen in de steek maar had mezelf maanden in de steek gelaten.

Ik heb geleerd om te aanvaarden dat ik gewoon niet meer kon, dat mijn lichaam stop riep, dat naaien een opgave werd, dat lezen niet lukte, dat ik mijn Pc niet kon openen,  dat ik rust ongelooflijk verademend vond, dat de hele dag slapen mogelijk was, dat ik soms helemaal niks deed behalve genieten van de kleine dingen, .…

Licht uit

Een tijdje terug ging er bij mij in mijn lijf iets mis.
Ik, diegene die steeds 100 dingen tegelijk deed, geraakte al overstuur door één simpel taakje.
Ik was al moe toen ik eraan dacht en panikeerde al voor ik aan mijn taak begon.

Als ik heel eerlijk ben, dan is het al lang zo.... maar ja
ik kon mijn leerlingen toch niet in de steek laten, het was opendeurdag, dan moest ik aanwezig zijn, er dienden examens gemaakt te worden, de deadline voor de punten kwam dichterbij, dus eerst verbeteren..... en zo ging de lijst maar eindeloos verder Dan heb ik nog mijn gezin, dat altijd op de eerste plaats komt, een verhuis, schilderen en behangen.....
en de enige die dus nooit op de eerste plaats werd gezet, was IK.
Er werden dus geen groentjes meer gekweekt, een boek lezen daar kwam het niet meer van en mijn naaimachine was bedekt onder een dikke laag stof.

En toen na enkele weken dat het in mijn lijf echt wrong, ging het licht uit, kwam de paniekaanval en veel tranen en was mijn lijf echt leeg.

Little baby .... little outfit!

Het ventje werd in het najaar opnieuw peter van een klein roos wolkje.  Baby's, ik heb er een zwak voor...die geluidjes, dat geurtje, die voetjes ... geef me een baby om te knuffelen en ik ben compleet gelukkig. Toen de schoonzus als kerstcadeau opperde van "een eerste zelfgemaakte jurkje zou wel leuk zijn", vond ik dat nu toch wel heel erg fijn.
Patronen voor baby jurkjes zijn er wel, maar in maatje 68 bleek het toch even zoeken naar een leuk patroontje. 

Patroon:         Baby jurk by Made by me patterns
babymutsje:   patroon Made
Stof:               Tricot zwanen groen van UNIK fabric
Broekkousje: JBC


Ben je net als ik ook zo dol op dit schattig mouwtje? TGIF ....Fijn weekend! Karo


Lady gaga Inspired

Ik heb één zus.  Ik ben de jongste maar de grootste.  Zij is de oudste maar de kleinste.  Ik ben haar sissy en zij mijn zus.  Lang wou mijn zus geen kids.  Ze ging carrière maken, de wereld ontdekken... en dat was ok.  Maar toen ons Geike, haar metertje, dol bleek te zijn op de zus, bleek mijn zus ook dol te zijn op ons Geike.  Jaren later kwam er dan een dochter, waarvan ik de trotse meter mocht zijn, nu ondertussen al een dikke 9 jaar. Ze heeft geen zusjes en ook geen broertjes maar wel 3 fantastische nichtjes en is hier echt kind aan huis.  En dat vind ik zo fijn.  Dus als je meterke zegt: "meter, ik zou me voor carnaval zo graag verkleden als Lady Gaga" wat doe je dan? Wel dan ga je op zoek naar inspiratie bij je vrienden (Google & Pinterest), koop je stof die je alleen kan bekijken met een zonnebril en hack je verschillende patronen.  
Omdat je geen Lady Gaga bent zonder een wat gaga-accessoire werd er nog een bling bling oogmasker gemaakt om de outfit af te w…

Solange for me

Als er nu één jurk is die me op het lijf lijkt geschreven, is het toch wel de Solange uit LMV. Het werd mijn beste vriendin gedurende de afgelopen heerlijke zwoele zomer.  Ik maakte zeker 5 versies die wekelijks in de was belandden. Deze zomer werd er zelden iets geblogd maar vooral genaaid en genoten van de zomer, zon, zee en familie. De laatste Solange werd deze zomer niet gedragen.  Door de stof en kleurencombinatie vind ik deze eerder geschikt voor winterse feestjes dan zomerse stranden.  Onlangs haalde ik deze uit de kast en straalde (letterlijk) ik die dag door de combinatie van donker blauw en goud/koperen accenten. De stof kocht ik al even geleden bij Veritas. Zakken liet ik in deze versie achterwege.  Jammer eigenlijk maar de stof was op en nu mis ik toch wel af en toe die handige zakjes.  

De hals werk ik normaal af in dezelfde stof maar bij deze Solange ging dit minder vlot.  Na wat tornwerk, kreeg ik van een lieve Flo een stukje boordstof dat perfecte combineerde met …

Een dagje verwennerij met "Mijn tas 2"

Naar aanleiding van het nieuwe (en 3de !!)  boek van Sofie en Nathalie beter bekend als Elisanna & Fynnch organiseerde ze een wedstrijd om een workshop te winnen.
Niet zo maar een workshop, maar een dagjes zalig naaien onder begeleiding van de twee dames, inclusief een preview en patroon uit het nieuwste boek.
Natuurlijk deed ik mee.

Enkele weken later, werd ik via IG gecontacteerd dat ik er bij was.  Whoop whoop ...die dag kon al niet meer stuk.

Dus vandaag trok ik er op uit naar het schone Lier maar vooral naar één van de tofste stoffenwinkels bij Madeline, de stoffenmadam.
Samen met 9 andere gelukkigen werden we opgewacht door Sofie en Nathalie.
Mieke van K-bas was ook van de partij om ons te voorzien van alle mogelijke gerief voor tassen.

We gingen aan de slag met Mathilda, een patroon voor een tas die iedereen wel kan bekoren.

Ik ging voor een combinatie van kurk en stof met één thema " a touch of gold". 



Het kurk met een toefje goudaccenten won ik ooit bij K-bas.…

Het is weer die tijd van het jaar ....een dikke merci voor de juf!

Eind juni is het weer het moment om de juffen in de bloemetjes te zetten.
Naar jaarlijkse traditie wordt het een tas.... die zijn nogal gegeerd goed bij de juffen en een leuke tas heb je nooit teveel.


Ik heb al een tijdje een Silhouette Portrait, het kleine zusje van de Cameo, maar eigenlijk kon ik er nog niet zo goed mee werken. 

Bij de vriendinnekes begonnen we de deadline voor de juffen geschenkjes te voelen en zo werd er een heuse leer-ne-keer-werken-met-je-silhouette-sessie georganiseerd.  Flo legde ons als een volleerd juf de basiskneepjes uit en zie hier het resultaat!


Mijn 5de schooljaar als leerkracht loopt ook stilaan op zijn einde. Met trots stond ik dinsdag te blinken toen ik aan mijn gasten hun diploma overhandigde. 

Wat is het toch fijn om juf te zijn!

Liefs
Karoline